Gedurende ongeveer 14 jaren heb ik als kunstschilder in Z.O.Azië geleefd en gewerkt, waardoor het kontrast in leven, denken en doen tussen Oost en West me nog steeds blijft boeien en verwonderen. Het grote verschil tussen de Javanen -centraal Java in Indonesië- en de Europeanen is hun persoonlijke houding. De Europeaan leeft, denkt en handelt als individu. Een Javaan schijnt geen individuele persoonlijkheid te bezitten; is onderworpen aan en leeft met en in de gemeenschap. De Javanen zijn uiterst beleefd, zachtmoedig, levendig en welgezind. Ze vluchten van je weg als je ruzie zoekt; een kwaad woord is genoeg om hen te laten verdwijnen. Maar heb je plezier, dan ben je binnen de kortste keren door tientallen omringd om samen te genieten. Muziek is nooit of zelden uit de lucht en als ze spreken is het alsof ze zingen. Ze zijn altijd welgezind, en hun verdriet of woede zullen ze slechts tonen in beperkte mate en kring. En juist zoals hun dagelijkse vreugde en plezier groot en uitbundig is, zo is hun woede en verdriet even diep of hoog, op een bepaald punt zelfs levensgevaarlijk.

Over mezelf: Ik ben iemand die zich laat leiden door de omstandigheden, zonder er ondergeschikt aan te zijn noch slaafs gebonden. Het is zoiets als het gewillig volgen en aanvaarden van wat zich aanbiedt, wat ik best kan uitleggen met het voorbeeld van een blad van een boom dat in het water van een riviertje valt en willekeurig wordt meegevoerd met de stroom. Maw ik laat me leiden door de stroom van het leven. En op die stroom volg ik mijn eigen weg, terwijl de stroom van het Leven altijd voorrang heeft en de grondtoon is van mijn bestaan. Ik leg het misschien een beetje moeilijk uit, maar dat is het ook. Eenvoudige dingen zijn soms moeilijker uit te leggen dan andere, omdat we vaak de eenvoud in ons leven zijn kwijtgeraakt.