Zondag 13 januari 2008

VROEGER, TOEN IK NOG GEEN PC HAD

Toen lag mijn pen nooit ver weg en heb ik dikke schriften vol geschreven. Ik leefde in de stilte van de natuur en mijn gedachten vielen op papier als stille gebeden. Ik was nog altijd op zoek naar mezelf en naar de liefde.

Ik herinner me, samen met Linda was ik op bezoek bij Agnes in Brugge. Zij deed reiki. Was 3de graad. Ik wist toen niet beter dan dat het een vorm van massage was. In een gesprek met haar vroeg ze me wat ik wilde en heel eerlijk antwoordde ik: "Ik ben op zoek naar de Liefde". Ik denk dat zij begreep wat liefde met grote L was en zweeg. Later gebeurde het opnieuw met een vrouw uit Schotland die ook Reiki deed. Ook zij zweeg.
Vandaag begin ik stilaan te begrijpen hoe groot, allesomvattend en overweldigend de Liefde was die Jezus ons getoond heeft (nog altijd toont). Om je leven te geven voor een ander, want zo zien wij het als mensen, terwijl Jezus wist dat Hij het ene leven ruilde voor een ander, besefte Hij volkomen wat leven is. Als westerse mensen kunnen we er gewoon niet bij.

Voor sommigen lijkt het waanzin, omdat we niet -nog niet- Zijn inzicht ivm wat het leven is, delen. We hangen nog vast aan onszelf, aan ons lijf, ons huis, onze auto en ga zo maar door. Maar als je even stilstaat hoe glorierijk Jezus weer is opgestaan dan wacht ons een schitterende toekomst, want heeft Hij niet gezegd dat we allen Zijn Broeders en Zusters zijn - Allen één zijn in de Vader.