Geweld in hospitalen.

Niemand schijnt er nog wat om te geven.
Niemand die zich verzet tegen de geweldloze mishandeling van mensen in hospitalen. Niemand die schijnt te beseffen dat we worden volgespoten met verdovende middelen, of wat zijn kalmeringsmiddelen anders, dat wij pillen slikken aan de lopende band, pijnstillers, verzachters en noem maar op.

Ikzelf ben hier niet zo goed in omdat het nu toch al meer dan 30 jaar is dat ik nog een dokter heb bezocht, met uitzondering van enkele dringende keren dat ik een spuitje nodig had tegen een druiper. Ik vroeg dus aan enkele mensen hoeveel medicamenten ze kenden. Hun antwoorden verbaasden me enorm. Ze schenen beter en meer op de hoogte te zijn dan welke apotheker dan ook. Het waren gewone mensen, met gewone woorden en een gewoon leven, maar de moeilijke, vaak Latijnse namen van medicijnen rolden zo over hun tong. Mij zou het jaren oefenen hebben gevraagd.