Als ik zo, in gezelschap, naar de mensen luister, dan zijn er heel wat die weten wat 'slecht' voor me is en slechts enkele zeggen me wat 'goed' zou kunnen zijn. Zo bvb tijdens de maaltijden in het dienstencentrum...
"amaai, zoveel zout... da's slecht, weet ge da?"
"slecht? - gezouten vlees bewaart lang... 't is ook daarom dat ik rook en dus zullen die arme wormen welke zich komen voeden aan mijn dode lichaam het veel lastiger hebben dan bij jou, want gezouten EN gerookt vlees, da's heel taai..."
En dan lachen ze groen... natuurlijk. 't Is ook niet helemaal ernstig van me om hen op die manier van antwoord te zijn, maar ik ben al die goeie raad beu.
    Ik mag dus niet zoveel zout eten. Vergeten dat we oeroude wezens zijn, geboren in de zee, en je lichaamsvocht water is?.  Het lichaamsvocht dat ik afscheid smaakt zout; Mijn tranen, mijn zweet, mijn bloed en mijn zaadsappen... smaken bitter en/of zout. Ik moet dus wel zorgen dat de voorraad op peil blijft. Mijn nieren filteren het wel tot de juiste verhoudingen.
    Hetzelfde met zoetigheden. Suiker in de koffie, een ijsje met veel karamel- of een andere zoete saus, chocolade, rozijnenbrood, honig en... ik moet stoppen anders loop ik naar de kast en... ze zeggen dat het niet goed voor me is. Ik word dagelijks onder goede raad bedolven die niet goed voor me is. Wie zegt me wat wel goed is?
    Oh, rauwe groenten en veel fruit. Juist, ja. Elke dag, elke week meneer, recht van de boerenmarkt op woensdag. Telkens wat druiven, 3kg appelen, enkele peren, vijgen, dadels en als groenten, blozende radijsjes, maagdelijke bloemkool, champignons, tomaatjes, aardappelen... en die eet ik allemaal rauw, want koken doe ik niet. Niet meer. Te veel afwas en rotzooi...
    Ik denk dat het allemaal in het hoofd zit, of maw als ik ga denken dat iets minder goed (het woord slecht ken ik niet meer) voor me is, dan zullen de wetten van het universum braaf gevolg geven aan mijn gedachten, en zal ik er dus nadeel van ondervinden.
Ge gelooft me niet? 'k Heb het proefondervindelijk uitgetest. Op een dag open ik een bokaal met confituur. De bovenlaag - schimmel. Ik dacht- champignons zijn ook schimmels en die eet ik zo graag, dus wat kan er mis zijn aan deze schimmels? En ik heb alles mooi door mekaar geroerd en lekker dik op mijn boterham gesmeerd. Ziek geweest? Laat me niet lachen. 't Is ondertussen meer dan 30 jaar dat ik nog een dokter heb gezien. Trouwens, in Indonesië lopen de dokters -dukuns- zich de benen van het lijf om je gezond te houden terwijl ze hier zitten te wachten, 'jij' hen vertelt waar je pijn hebt, en dan een briefje schrijven waar hun collega apotheker ook wat aan verdient.
    Goeie raad?
Leef zorgeloos voorzichtig. Lach, wees vreugdevol en vooral dankbaar voor alle goeie dingen welke je dagelijks mag ontvangen. Aanvaard ze en leef lang en gezond. Zing het levenslied vol Vreugde en plezier.