Huwelijk

4 keer ben ik getrouwd. 2x voor de kerk wat met mijn 2de vrouw niet mocht omdat ik reeds 1x voor de kerk getrouwd was geweest, maar de pastoor, een man met een lange arm in het bisdom, kreeg het toch voor mekaar en redde op die manier de eer van mijn schoonouders. Mij was 't om 't even, want ik zag haar graag maar nu weet ik dat liefde zich niet laat binden, door geen enkele regel.
Ik trouwde met een Chinese in Singapore en een Javaanse in Indonesië., waar ik verplicht werd om eerst Moslim te worden, wat inhoudt dat ik besneden ben, en veel geld betaalde aan de Imaan, want ik was een rijke blanke - dacht hij. Ik herinner me dat ik hem heel vuil heb aangekeken toen.
Telkens opnieuw probeerde ik als katholieke, westerse jongen de regeltjes te volgen en trouwde ik, alle regels in acht nemend. Nu weet ik dat het huwelijk geen regels nodig heeft en dat zij die er blijven aan vast houden vaak diep ongelukkig zijn bij het vervullen van hun huwelijkse plichten.
Maar, en dat weeet ik nu ook, de essentie ligt veel dieper. Het huwelijk is een uitvinding van de mensen met macht omdat het hen goed uitkomt en ons, als klein gezin zo makkelijk onder controle kunnen houden. En omdat ik, in elk huwelijk de stroming van die onderliggende regels voelde ging ik mij gedragen als iemand die zijn vrouw bezit. Ik had recht op haar. Ook het omgekeerde was waar. Maar bindingen hebben niets, helemaal niets te maken met liefde. Liefde is er of ze is er niet. Maar het huwelijk verplicht je te blijven. Ik ben dus ook 4 x gescheiden.
Je bezit mekaar niet. Je kan hoogstens elkaar delen en dan heb je die regeltjes van het huwelijk niet nodig. Het huwelijk is dus een val, een gevangenis van de delende liefde en dus volledig overbodig, zelfs af te raden. Voor mij bestaat het huwelijk niet meer. Heeft het geen enkele menswaardige zin.
Ik wil vrij leven en vrij liefhebben. Waarmee ik niet bedoel dat ik een seksmaniak ben of zoiets - dat ken ik allemaal niet, Wat ik wel ken is dat mijn hart niet te beteugelen is als het verliefd wordt. En dat is dan weer een andere valstrik - een truuk vd natuur om het ras te laten voortbestaan.
Maar liefhebben doe ik en samen met Toon Hermans zing ik elke dag: "Ik heb het leven lief..."