Transithall

Ze begonnen rond mijn twintigste en kwamen terug in vele variaties op een en hetzelfde thema, nl. ik bevond me steeds, ofwel aan de buitenkant, ofwel binnen in een grote hall. Het leken wel open ruimten zoals in de schilderijen van Paul Delvaux en de sfeer was bijna identiek zoals beschreven door Johan Daisne in zijn boek: "De trein der traagheid".
Ik wachtte -en iedereen scheen te wachten- op een bepaalde groep om deze te begeleiden naar hun volgende bestemming. Deze groepen vormden zich altijd automatisch en... in stilte. Er hing altijd dat soort stilte
wat je op luchthavens en grote stationshallen vindt, een geroezemoes van stemmen en geluiden in de achtergrond. Maar er was nooit iemand die ik zag praten. Velen van de aanwezigen liepen een beetje verdwaasd rond, anderen berustten blijkbaar in deze voor hen nieuwe situatie. Kortom, de sfeer was buitenaards. Weinig menselijk.
De groep welke ik moest begeleiden vormde zich altijd vanzelf. Automatisch wist ik welke groep bij mij hoorde, en allen in de groep schenen daar ook niet de minste twijfel rond te hebben. Ze kwamen allen rustig rond me staan en wachtten geduldig tot iedereen er was en ik hen naar een nieuwe bestemming bracht. Vaak was dit niets meer dan dat ik met de groep naar een ander perron ging en daar wachtte tot ze allen op de juiste trein waren ingestapt.
Het gebeurde ook dat we met meerdere begeleiders waren, maar nooit ben ik mee geweest naar hun volgende bestemming. Of tenminste herinnerde ik me daar niets van bij het ontwaken. Het gebeurde dat ik buiten zat en van daaruit alles wat in de hall gebeurde opmerkzaam volgde. De voorkant vormde een grote wand van glazen panelen, en zo kon ik makkelijk zien wat zich binnen afspeelde. Iedereen liep er schijnbaar wanordelijk door mekaar, zoals mieren in een nest, maar nooit heb ik twee mensen tegen mekaar op zien botsen. Nooit heb ik iemand gezien die gehaast was, of brutaal, of ... nee, iedereen liep er, hoe zal ik het zeggen, een beetje verdwaasd bij. Alsof ze hier voor het eerst waren. Alsof dit een andere wereld was vol onbekenden. Geen vreemden. Wel mensen die ze niet kenden.

KENNISMAKING DROMEN
            Dromen  Kinderdroom  Brussel kermis  Hemelhuis  Transithall  Geboorte van een Kind  PhilBosmans