GEBOORTE
-
Verhaal
1
Ik werd geboren zoals elk ander kind,
of misschien toch niet.
Na maanden en weken van bang en hoopvol wachten
werd ik door mijn moeder
ontvangen op een frisse lentemorgen,
of was het reeds avond.
Het was in
't begin van de maand mei,
een dinsdag, het begin van de week.
Wat ik
niet wist was dat mijn vader,
41 jaar oud,
dag op dag 5 weken geleden,
was overleden.
En zo kwam ik als kind terecht in een moederbed
dat verscheurd werd door
verdriet
en gevuld was met vreugde.
Een intens verdriet,
waarvoor ikzelf
wel eens de grote schuld kreeg,
een verdriet dat onmiddellijk omsloeg
naar intense tederheid.
Mijn moeder was een sterke vrouw,
vol passie en
gevoelens
die ze onder controle hield door haar sterke wilskracht.
De veelheid aan emoties die op me afkwamen
werd zo mogelijk nog groter
doordat een jaar en een dag na mijn geboorte
de oorlog uitbrak.
Mijn
moeder stond alleen met
vijf kleine, vijf platte kinderen.
Het gevolg
was dat ik, als kind,
bedorven werd als geen ander.
Sommige dagen werd
ik totaal verwaarloosd
en met vijandige gevoelens door mijn moeder
genegeerd,
verstoten als de schuldige om het verlies van haar man,
verlies dat pijnlijk brandde in haar hoofd, haar lijf en leden,
om dan
weer vertroeteld te worden als een enig en uniek kind,
waardoor de
anderen zich uitgesloten voelden en mij,
dat verwende nest, verachtten
en benijdden.
Maar ikzelf, het kind,
groeide op met alleen de herinnering aan vreugde,
met alleen dat intense gevoel van innige liefde
waarmee mijn moeder me
omringde.
En zo gebeurde het dat,
terwijl het oorlogsgeweld hen elke dag
kon treffen,
ik als onbezorgd wezentje genoot.
Een raket die de lucht
doorkliefde
met een staart van vuur achter zich aan
was voor mij een
ster die bijdroeg aan mijn vreugde.
Het gebulder van de kanonnen in de
verte,
en het korte knakken van geweerschoten in de nacht,
klonken als
het tromgeroffel van de dorpsharmonie-fanfare.
Elke dag was een feest van liefde.
GEBOORTE
Mijn Leven is
Verhaal 1
verhaal 2
Levensverhaal
Geboorte van de ziel