Mijn Schooltijd 

Ik ben altijd graag naar 't school geweest. Ik heb ook niets anders dan goede herinneringen aan mijn schooltijd, terwijl de meesten hun beste tijd beleven in het leger. Het begon in de kleuterschool. Bij juffrouw Germaine. Waar er nog tijd was om te slapen tijdens het verplicht rustuurtje... Eens bij ons ma, vanaf het eerste studiejaar, was 't wat anders. Alhoewel, op school was ik een "andere" leerling, en thuis was ik de kleine die van school kwam. Ik was leergierig, wilde overal het fijne van weten, las boeken bij de vleet. Lieve mensen, heb ik boeken gelezen in mijn leven. Soms zelfs vijf per dag - van die pocketjes hé.
Wiskunde was niet mijn sterkste vak, en scheikunde... daar kreeg ik de kriebels van. Natuurkunde daarentegen was weer plezant. Vooral die proeven, welke meestal mislukten... bij mij toch. Aardrijkskunde was ook plezant, en zeker geschiedenis, alhoewel... met al die data die we moesten onthouden. Talen... dat lag me 100%. Ik had, en nog, een speciale aanleg voor het leren van een taal, iets wat ik nooit doe uit boeken maar door met mensen te praten. Zo spreek ik veel dialecten. Talen... zeker 5 als je be-talen ook meerekent... (weeral rekenen!)
Aan mijn legertijd heb ik veel soevenierkes over gehouden.  Jongens was me dat een tijd. Ik heb daar wat beleefd hoor, en als ze zeggen dat je daar "man" wordt... awel, moest ik de geziene voorbeelden hebben gevolgd was ik zeker geen betere man geworden. Maar het leger waakt en ik heb mee gewaakt, alhoewel op een ietwat speciale manier... à la stefaan, zou je kunnen zeggen. Ik maakte overal het beste van, waardoor sommigen me wel eens voor profiteur durven verslijten, maar ik noem het: de koe bij de horens pakken terwijl het ijzer heet is, anders is het kalf verdronken in de porseleinwinkel van de beste buur, zoals het spreekwoord zegt en het een goede opportunist past.
En... eigenlijk ga ik nog elke dag naar school.  Naar de school van het leven. Of is het leven zelf niet de grootste school van allemaal? Wat ik dus nog allemaal kan en moet leren vraag ik me nu niet meer af. Die tijd  is voorbij. Nu geniet ik van elke dag, en... Elke dag opnieuw blijf ik me verwonderen dat de zon opgaat, ook al zit ze achter de wolken. Ik weet dat ze er is en dat is genoeg. Elke dag leer ik meer over het leven en mezelf...   want er is een tijd geweest dat ik dacht dat ik heel erg slim was, maar toen veel domme dingen heb gedaan... uit slimmigheid!